مديريت بحران زلزله (( قسمت سوم ))

وضع موجود مديريت بحران در ايران
به منظور حفاظت از جان و مال مردم ، تاسيسات ، منابع مختلف و ثروتهاي ملي در برابر حوادث طبيعي قبل از پيروزي انقلاب اسلامي سازمان دفاع غير نظامي با مديريت وزارت كشور فعال بوده و پس از چند سال فعاليت اين سازمان بر اساس مصوبه مجلس در سال 1354 به منظور ايجاد آمادگي بين اقشار مختلف مردم و دولت ، سازمان آمادگي ملي و بسيج غير نظامي زير نظر نخست وزيري تشكيل شد . با پيروزي انقلاب اسلامي در سال 57 مسئوليت امداد رساني و وظايف سازمانهاي مورد اشاره بر عهده ستاد حوادث غير مترقبه و زير نظر رياست جمهوري قرار گرفت . در سال 1370 با توجه به ابعاد وسيع فعاليت هاي وزارت كشور اين امر به اين وزارتخانه محول گرديد و به همين منظور در وزارت كشور دفتري تحت عنوان دفتر مطالعات و هماهنگي امور ايمني و بازسازي و در استانداري ها نيز با همين نام دفتري تشكيل شد . فعاليتهاي اين ستاد عموما برنامه ريزي ، مطالعات ، نظارت و هماهنگي بين دستگاه هاي اجرايي در امور مربوط به حوادث غير مترقبه و بحران هاي طبيعي است .
وقوع حوادث مختلف از جمله زلزله هاي مخرب سالهاي اخير علي الخصوص زلزله سال 69 رودبار اين احساس نياز مديريتي را در بين مقامات و جامعه بيش از پيش بر انگيخت و تجربيات تلخ اين زلزله و حوادث بعدي باعث شد تا همه دستگاه هاي امدادي و خدماتي دولتي و خصوصي به تناسب نوع خدمات و فعاليتي كه دارند در مواقع بحران دخالت كنند.
در حال حاضر مديريت بحران به صورت ستادي زير نظر وزارت كشور و واحدهاي تابعه استاني آنها يعني استانداريها و فرمانداريها با هدف هماهنگي و نظارت بر دستگاه هاي اجرايي در امور مرتبط با حوادث غير مترقبه در مواقع بحران اداره مي شود .
اعضا اين ستاد را وزارت كشور ، وزارت بهداشت و درمان و اّموزش پزشكي ، وزارت ارتباطات و فنآوري ، وزارت آموزش و پرورش ، وزارت دفاع و پشتيباني نيروهاي مسلح ، وزارت راه و ترابري ، وزارت نيرو ، وزارت مسكن و شهر سازي ، وزارت جهاد كشاورزي ، وزارت اقتصادي و دارايي ، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي ، وزارت امور خارجه ، وزارت علوم و تحقيقات و فن اّوري ، سازمان مديريت و برنامه ريزي ، جمعيت هلال احمر ، نيروي مقاومت بسيج ، سازمان صدا و سيما ، ستاد كل نيروهاي مسلح ، سازمان شهرداريها ، نيروهاي انتظامي ، بنياد مسكن در سطح كشور و زير مجموعه هاي اّنها در سطح استانها و شهرستانها تشكيل مي دهند . اعضاي ستاد حوادث علاوه بر وظايف عادي و سازماني خود در مراحل مختلف بحران داراي وظايفي هستند كه اهم اّنها به شرح زير است :
1-مرحله پيشگيري : شامل مجموعه اقداماتي است كه پيش هنگام و پس از وقوع بحران با هدف جلوگيري از وقوع مخاطرات يا در جهت كاهش اّثار زيان بار اّن انجام مي شود .
2-مرحله آمادگي : شامل مجموعه اقداماتي است كه توانايي جامعه ، دولت و مردم را در انجام مراحل مختلف مديريت بحران افزايش مي دهد.آمادگي شامل جمعآوري اطلاعات ، پژوهش ، برنامه ريزي ، ايجاد ساختار مديريتي، آموزش، تامين منابع تمرين و مانور ميباشد.
3-مرحله مقابله: ارائه خدمات اضطراري به دنبال وقوع بحران بوده با هدف نجات جان و مال انسانها، تامين رفاه نسبي آنها و جلوگيري از گسترش خسارات را در بر ميگيرد و شامل امداد و نجات،بهداشت و درمان، تامين امنيت، ترابري، ارتباطات، تدفين، رفع مواد زايد، دفع فاضلاب، مهار آتش، كنترل مواد خطرناك، سوخترساني، اطلاعرساني، هشدار و ... ميباشد.
4-مرحله اسكان و بازسازي: عبارت است از بازگردان شرايط يك منطقه آسيب ديده پس از بحران به شرايط عادي با در نظر گرفتن ويژگيهاي توسعه پايدار و كليه ضوابط ايمني و مهندسي.
به منظور اجرايي كردن هر يك از مراحل چرخه مديريت بحران، متناسب با فعاليتهاي تخصصي مورد نياز ستاد اقدام تشكيل كارگروههاي تخصصي نموده كه هر كدام داراي وظايف و اختياراتي ميباشند و در تدوين سياستهاي تخصصي مديريت بحران، ارائه راهكارهاي اجرايي اين سياستها و نظارت بر اجرا در زنجيره مديريت بحران كشور تأثيرگذارند.

فرهاد شرف پور مربی امداد و نجات
برای تماس با من با پست الكترونيك
mosaferaseman2002@yahoo.com







/ 0 نظر / 5 بازدید