سوختگي‌ شيميايي‌

برخي‌ مواد شيميايي‌ مي‌توانند سبب‌ آزردگي‌، سوختگي‌ يا سوراخ‌ شدن‌ پوست‌ شوند و از اين‌ طريق‌، صدمات‌ گسترده‌ و گاه‌ كشنده‌ ايجاد كنند. نشانه‌هاي‌ سوختگي‌ شيميايي‌ بر خلاف‌ سوختگي‌ ناشي‌ از حرارت‌، به‌ آرامي‌ بروز مي‌كنند اما (نحوه‌ ارايه‌) كمك‌هاي‌ اوليه‌ مشابه‌ است‌. بسياري‌ از مواد شيميايي‌ قوي‌ و خورنده‌ در صنعت‌ يافت‌ مي‌شوند اما سوختگي‌هاي‌ شيميايي‌ در منازل‌ هم‌ مي‌توانند روي‌ دهند به‌ويژه‌ در اثر موادي‌ مثل‌ محصولات‌ ظرف‌شويي‌ (شايع‌ترين‌ علت‌ سوختگي‌ قليايي‌ در كودكان‌)، پاك‌كننده‌هاي‌ فر و رنگ‌برها. سوختگي‌هاي‌ شيميايي‌ هميشه‌ جدي‌ هستند و ممكن‌ است‌ مصدوم‌ به‌ درمان‌ بيمارستاني‌ فوري‌ نياز داشته‌ باشد. درصورت‌امكان‌، نام‌ و علامت‌ تجاري‌ ماده‌ سوزاننده‌ را يادداشت‌ كنيد. قبل‌ از پرداختن‌ به‌ درمان‌ مصدوم‌، مطمئن‌ شويد كه‌ محل‌ براي‌ شما و سايرين‌ بي‌خطر است‌ زيرا از برخي‌ مواد شيميايي‌، گازهاي‌ سمي‌ متصاعد مي‌شود.

تشخيص‌
ممكن‌ است‌ موارد زير وجود داشته‌ باشند:
شواهدي‌ از مواد شيميايي‌ در محل‌
درد شديد سوزش‌آور
در ادامه‌، تغييررنگ‌، تاول‌ زدن‌، پوسته‌ريزي‌ و تورم‌ محل‌ آسيب‌ديده‌

مباحث‌ زير را هم‌ ببينيد:
ريزش‌ مواد شيميايي‌ روي‌ پوست‌ ، استنشاق‌ گاز .


--------------------------------------------------------------------------------


اهداف‌
بي‌خطر كردن‌ محل‌ واطلاع‌ دادن‌ به‌ مسؤولان‌ مربوط‌
زدودن‌ و از بين‌ بردن‌ ماده‌ شيميايي‌ زيان‌بار
فراهم‌ كردن‌ شرايط‌ انتقال‌ به‌ بيمارستان‌

احتياط‌!
هرگز در جهت‌ خنثي‌ كردن‌ اسيد يا الكل‌ تلاش‌ نكنيد مگر آن‌ كه‌ براي‌ اين‌ كار آموزش‌ ديده‌ باشيد.
شروع‌ درمان‌ را به‌ دليل‌ جستجو به‌ دنبال‌ يك‌ پادزهر، به‌ تأخير نيندازيد.

1) مطمئن‌ شويد كه‌ محلي‌ كه‌ مصدوم‌ در آن‌ به‌سر مي‌برد، بي‌خطر است‌. با تهويه‌ محل‌، گازها را پراكنده‌ كنيد و در صورت‌ امكان‌، سر ظرف‌ (محتوي‌) ماده‌ شيميايي‌ را محكم‌ ببنديد. در صورت‌ لزوم‌، مصدوم‌ را از محل‌ خارج‌ كنيد.

2) حداقل‌ به‌ مدت‌ 20 دقيقه‌، محل‌ سوختگي‌ را بشوييد تا ماده‌ شيميايي‌ پخش‌ و سوختگي‌ متوقف‌ شود. اگر مصدومي‌ را روي‌ زمين‌ درمان‌ مي‌كنيد، دقت‌ كنيد كه‌ آب‌ در زير او جمع‌ نشود.

3) هنگام‌ شستن‌ محل‌ آسيب‌، لباس‌هاي‌ آلوده‌ را به‌ آرامي‌ خارج‌ كنيد.

4) شرايط‌ انتقال‌ مصدوم‌ به‌ بيمارستان‌ را فراهم‌ كنيد. اطمينان‌ حاصل‌ كنيد كه‌ راه‌ تنفسي‌ باز است‌. علايم‌ حياتي‌ (سطح‌ پاسخ‌دهي‌، نبض‌ و تنفس‌) را كنترل‌ و ثبت‌ كنيد . جزييات‌ ماده‌ شيميايي‌ را به‌ اعضاي‌ گروه‌ پزشكي‌ منتقل‌ كنيد. در صورتي‌ كه‌ آسيب‌ در محل‌ كار رخ‌ داده‌ است‌، به‌ مأمور ايمني‌ و يا گروه‌ خدمات‌ اروژانس‌ اطلاع‌ دهيد.



فرهاد شرف پور مربی امداد و نجات
برای تماس با من با پست الكترونيك
mosaferaseman2002@yahoo.com

  
نویسنده : farhad sharafpour ; ساعت ۱٠:٥۱ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٠ آبان ،۱۳۸۳