آموزش مقدماتی امداد و نجات بخش دوم زنده يابی

زنده يابی درزمان حال تخصص ويژه ای است که در جهان بصورت اکادميک تدريس ميگردد و در ايران نيز در هلال احمر به آن چندی است که پرداخته شده است ؛ اما آنچه را که ما در اين سايت به آن خواهيم پرداخت؛ آموزش سرفصلهای عمومی اين کار برای عموم مردم است تا بتوانند به عنوان يک نيروی آماتور امداد گر؛ در زمان وقوع حادثه عمل نموده و به ياری هموطنان خود بشتابند و يا حد اقل در صورتی که خدای ناکرده ؛ خود در زمان زلزله در زير آوار محبوس گرديدند بتواند در جهت نجات جان خودشان مورد استفاده قرار گيرد . بدين لحاظ ما ما با آشنا نمودن شما با سرفصلهای آموزشی آنچه در طی کلاسها بطور تخصصی به آن پرداخته ميشود اين امکان را به شما ميدهيم که با استفاده ازافقی که در برابر ديد شما گشوده ميگردد در صورتی که تمايلی به ارائه چنين خدماتی در خود حس ميکنيد برای يافتن آموزشهای تخصصی آن اقدام نمائيد.

قسمت اول : نشانه گذاری

زنده يابی با نشانه گذاری آغاز ميگردد ؛ هر مجروح و يا محبوسی در زير آوار با اتمام زمين لرزه نا خودآگاه شروع ميکند به درخواست کمک کردن و اين موضوع ميتواند در بخش آموزش امداد گران يکی از مهمترين مباحث امداد و نجات باشد ؛ افراد محبوس در زير آوار در صورتی که بتوانند فرياد بزنند و درخواست کمک نمايند اين امر را آنچنان با شدت و بدون وقفه انجام خواهند داد که به سرعت کارائی حنجره خود را از دست خواهند داد همانگونه که تماشاگران فوتبال پس از مسابقه ديگر قادر به صحبت کردن نيستند . اين مطلب موجب ميگردد که تا نيروهای امداد گر حرفه ای که با محل حادثه ديده فاصله زمانی چند ساعته دارند به محل ميرسند ديگر اين عزيزان قادر به پاسخگويی به نداهای گروه کاوشگر نبوده و نيروهای امدادی که بروی آوار حرکت ميکنند قادر به يافتن اين عزيزان از روی صدای آنها نخواهند بود .

بنابراين ميبايست از ابتدا به تمامی افرادی که در دوره های آموزشی امداد و نجات شرکت ميکنند ياد داد که اگر خود در زير آوار محبوس شديد از حنجره خود به نحو احسنت استفاده نموده و از جيغ زدن و فرياد کشيدن در زمانی که از بيرون صدايی که در جستجوی شما ميباشد خبری نيست جدا خود داری نمايند .


امداد گران نيز ميبايست بدانند که حضور هر چه سريعتر آنان در منطقه حادثه ديده کمک بزرگی به يافتن افراد محبوس در زير آوار خواهد بود و در صورت حضور در منطقه آسيب ديده زنده يابی و نشانه گذاری از آوار برداری ارجح تر بوده و حتما ميبايست اولويت اول را به تيم زنده ياب و نشانه گذار داد و پس رسيدگی به تمامی صداهای قابل نشانه گذاری ميبايست از تيم نشانه گذار خواست که به کمک تيم آوار بردار بيايد

برای نشانه گذاری ميبايست توجه به چند نکته داشت



1- تا حد ممکن تيمهای زنده ياب و نشانه گذار ميبايست از راه رفتن بروی آوار خوداری کنند

2- در تيمهای زنده ياب و نشانه گذار تا حد ممکن از افرادی با وزن کم و چالاکی بالا استفاده گردد

3- در تيمهای زنده ياب و نشانه گذار تا حد ممکن ميبايست از افراد با حوصله و دقت بی نهايت بالا بهره برد ؛ اين موضوع خصوصا در تعيين نقطه قطعی محبوس در زير آوار تاثير گذار ميباشد

4- نشانه هايی که گروه نشانه گذار نصب ميکنند نبايد براحتی تغيير نمايد

5-نشانه های نصب شده براحتی قابل رويت بوده و در دسترس تمامی تيمهای امداد و نجات قرار بگيرد

6-علامتهای گذاشته شده ميبايست در بين تمامی تيمهای امداد و نجات مشترک بوده و به راحتی بتوان از مفهوم آن مطلع گرديد

7-تيمهای زنده ياب ميبايست در هر پنج دقيقه تنها يکبار بکمک سوت زدن و يا با استفاده از بلندگو های دستی اعلام حضور نموده و سپس به مدت چهار دقيقه برای شنيدن پاسخ سکوت نمايد

8-برای آنکه تداخلی در اعلام و شنيدن تيمهای زنده ياب و نشانه گذارگروه های امداد و نجات مختلف بروز نکند از هردوازده ؛ پنج دقيقه يک ساعت اولين دقيقه ندا کردن و چهار دقيقه گوش دادن لحاظ ميگردد ؛ اين بدان معنی است که بطور مثال از ساعت يک و بيست و پنج دقيقه نيمه شب تا يک و بيست و شش ندا ميکنيم و از يک و بيست و شش تا يک و نيم گوش ميکنيم .

9- بهترين زمان برای زنده يابی شب ميباشد . در شب حداقل صداهای جانبی را داريم که متاسفانه در چند زلزله اخير تمامی شب نيروهای امدادی ما استراحت نمودند و در طول روز به کار پرداختند .

فرهاد شرف پور مربی امداد و نجات
برای تماس با من با پست الكترونيك
mosaferaseman2002@yahoo.com



  
نویسنده : farhad sharafpour ; ساعت ۳:٥۱ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱٥ فروردین ،۱۳۸٤