آموزش مقدماتی امداد و نجات بخش اول آوار برداری

قسمت اول : آشنايی با ضايعه نخاعی

در بم با پسر جوانی با نام ميثم در مرکز نگهداری قطع نخاعی های امام رضا آشنا شدم ؛ ميگفت پس از زلزله در زير آوار محبوس شده بودم و تنها سرم بيرون از خاک و در فضايی محدود قرار داشت و دردی شديد در کمرم احساس ميکردم ؛ پاهايم انگار قطع شده بود و من اصلا آنها را احساس نميکردم ! سعی کردم با دستانم که آزاد بود و با کمک گرفتن از يک تيرآهن که دقيقا بالای سرم قرار گرفته بود خودم را کمی از زير بار سنگين آوار خلاص کنم که با اولين حرکت صدايی عجيب را در ستون فقراتم شنيدم و با دردری جانکاه از هوش رفتم ؛ پزشکان ميثم معتقد بودند که او دچار ضايعه نخاعی بوده و اگر حرکت نميکرده و توسط نيروهای امداد گر متخصص از زير آوار بيرون آورده ميشده اکنون يک قطع نخاعی نبود و امکان درمانش به مراتب بيشتر ميگرديد.ميثم معتقد بود اگر در خصوص علائم ضايعه نخاعی چيزی در طی تحصيل خود و يا حتی در روزنامه خوانده بود هيچگاه چنين اشتباهی را مرتکب نميشد !اکنون از شما ميپرسم ؛ آيا شما علائم يک ضايعه نخاعی را ميشناسيد ؟ آيا با نحوه عملکرد خود چه در زمانی که خود حادثه ديده ايد يا به کمک يک حادثه ديده ميشتابيد آشنا هستيد ؟

علائم ضايعه نخاعی


1- درد شديد و متمرکز در يک نقطه از ستون فقرات

2- در موارد آسيب ديدگی ابتدائی خواب رفتگی پاها و اعضا ء تحتانی

3- در مواردی که آسيب ديدگی جدی ميباشد بی حسی در اندام تحتانی و خصوصا پاها

4- در موارد پيشرفته عدم احساس اندام تحتانی خصوصا پاها به صورتی که مجروح به شما اعلام ميکند که احتمالا پاهايش قطع شده است . توجه داشته باشيد اين حس با توجه به هوشياری مجروح مطمئنا اشتباه است چرا که قطع عضو خصوصا در پا با خونريزی شديدی که ايجاد ميکند موجب از هوش رفتن مجروح ظرف ده دقيقه اول ميگردد .

فرهاد شرف پور مربی امداد و نجات
برای تماس با من با پست الكترونيك
mosaferaseman2002@yahoo.com

  
نویسنده : farhad sharafpour ; ساعت ۳:٢٦ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱٥ فروردین ،۱۳۸٤